10.09.2011    UGANDA                                                    

 

Mutlu insanlar ülkesi UGANDA ile

6 saat uçtuktan sonra gece 1:00’de

Bizi almaya gelen minibüsü iterek tanıştık.

7 beygir yetti çalıştırmaya.

Afrika’nın incisi UGANDA’da                                                                 Doğa

34 milyon nüfus, Türkiye’nin üçte biri

Büyüklüğünde bir alanda yaşıyor.

19 yüzyıl sonlarında Ingiliz kolonisi. 

70 yıl sonra 1962’de bağımsız.

Commonwealth ülkeler topluluğunda,

Resmi dil Ingilizce.

 

71 – 79 arası İdi Amin rüzgarı esmiş.

300.000 kişi ölmüş.

25 senedir Museveni iktidarda.

2011’de yine seçilmiş. Oy oranı % 74.

 

Toplam 70.000 km karayolunun sadece % 20’si asfalt.

Hayvanların çoğunluğunu barındıran

10 Adet Milli Park harika korunuyor.

Bir tek çöp görmek imkanı yok.

Landcruiser 70 serisi 4x4 arabamız 

Toprak yollarda Game Drive için doğru araç.

Dağ Gorilleri, Şempanzeler, Çeşitli maymunlar                                   Hayvanlar

Hippopotamuslar, Timsahlar, Sayısız Kelebekler,

Zebralar, Filler , Çeşitli Antiloplar,

Zürafalar, Warthog’lar, Sayısız Kuşlar,

Ve Aslanlar’ın dünyalarına misafir olduk.

Bu sefer demir kafes, yani araba içinde olan bizlerdik.

 

Dünya’da sadece 650 adet kalmış olan

Ortalama 55 yıl yaşayan, 4 senede bir doğuran,

Yavrusuna 7 yıl süreyle bakan, Dağ Gorilla’ları ile

El sıkışacak mesafede olmak,

Geceleri çadırda Aslan sesleri ile uykuya dalmak,

Yattığımız yerin altında Warthog’ları hissetmek,

Büyüleyiciydi.

 

Tropik iklim hakim.

Kuru sezondaydık ama şiddetli bir yağmura şahit olduk.

Insanlar ayak bileklerinin üzerine çıkan suların içinde,

Adımlarını dahi hızlandırmadan yürüyorlar.

Hiç şemsiye görmedik.

Ortalama insan ömrü 53 yil.                                                             İnsanlar

Okur yazar oranı % 70.

Kişi başı milli gelir 1.200 Dolar.

Çalışan nüfusun % 82’si tarım işinde.

Bize göre fakirlik acınacak seviyede.

İçimiz yardım etmek istiyor.

Hazırlıklı da gelmişiz.

Acaba ahlaklarını bozar da, dilenciliği özendirir miyiz?

Bilemedik.

 

Coca Cola Var,

Diet Cola yok.

Cornflakes var,

Mc Donald’s yok.

Her üç kişiden biri cep telefonu kullanıyor.

8 tane de network var.

 

Hem şöförümüz , hem de rehberimiz Francis’e sorduk:

Sence Uganda’nın bir numaralı problemi nedir?

Uzunca bir süre düşündü ve

Major bir problemimiz yok! Cevabını verdi.

 

Nasıl yani? Peki ya Fakirlik?

Herkesin işi ve yiyeceği var. Kimse aç değil ki ! Dedi.

AIDS?  Büyük ölçüde çözüldü.

Uyuşturucu? Önemli miktarda değil.

Etnik grup veya Din çatışmaları? Yok.

Komşu ülkelerle problem?  Yok.

Suç oranı?  Önemsenmeyecek düzeyde minimal.

 

Uganda insanları mutlu.

Hepsi güleryüzlü.

Sahip oldukları yeterli.

Aralarında uçurumlar yok.

 

Doğa ile içiçe, doğal yaşam, evrensel mutluluğun sırrı galiba.

Ekonomik kalkınma, para ise mutsuzluğun kaynağı mı yoksa?

 

Nesrin-Kemal